هدف: عفونت دستگاه تنفسی تحتانی در کشورهای در حال توسعه با عوارض و مرگ و میر زیادی همراه است. هدف این مطالعه بررسی گسترش ویروسسنسیشیال تنفسی به دستگاه تنفسی تحتانی در کودکان با تاکید بر نقش ایمونوگلوبولین اختصاصی در پیشگیری از گسترش عفونت و عفونت های باکتریایی همراه بود.روش مطالعه: ترشحات نازوفارنکس از جهت آنتی ژن ویروس سنسیشیال تنفسی به وسیله آنزیم ایمونواسی و آنتی بادی IgA به وسیله تست رادیو ایمونودیفیوژن منفرد مورد بررسی قرار گرفت. کشت ویروسی روی سیستم سلول HEP-2 و کشت باکتریال انجام شد. بررسی سرولوژی از جهت آنتی بادی ضد ویروس سنسیشیال تنفسی انجام شد. آنتی ژن استرپتوکوک پنومونیه و هموفیلوس آنفلوانزا در سرم و ادرار بیماران با استفاده از آگلوتیناسیون لاتکس بررسی شد.یافته ها: شیوع عفونت دستگاه تنفسی تحتانی با ویروس سنسیشیال تنفسی در شیرخواران بالا بود. برونشیولیت، و برونکوپنومونی درگیری های اصلی را شامل می شدند. این ویروس در %27.08 بیماران مورد بررسی یافت شد.نتیجه گیری: سطح ایمونولوبولین ترشحی یک شاخص مناسب در عفونت ویروس سنسیشیال تنفسی یافت شد. این شاخص در بیماران در مقایسه با گروه کنترل به طور معنی داری سطح بالاتری داشت.

1هدف: امروزه مقاومت آنتی بیوتیکی یک تهدید جدی سلامت به شمار می آید. آگاهی بخشی و تقویت نگرش درخصوص مصرف منطقی این داروها می توان تا حد زیادی این خطر را کاهش داد. لذا در این مطالعه ما به بررسی دانش و نگرش افراد مراجعه کننده به داروخانه نسبت به مصرف آنتی بیوتیک ها پرداختیم. روش ها: در این مطالعه تحلیلی که بر روی بیماران مراجعه کننده به داروخانه شماره 1 دانشکده داروسازی بندرعیاس جهت دریافت آنتی بیوتیک برای عفونت های دستگاه تنفسی فوقانی از 1 تیرماه 1402 تا 1 دی ماه 1402 مراجعه داشته اند انجام شده است، داده های به وسیله یک پرسش نامه در سه بخش: اطلاعات دموگرافیک، میزان دانش و میزان نگرش در خصوص آنتی بیوتیک جمع آوری شده است. جهت آنالیز داده ها، از آزمون های آماری کای اسکوئر و آنالیز واریانس یک طرفه استفاده شده است. سطح معنی داری آزمون ها 05/0 در نظر گرفته شد. نتایج: از بین 274 نفر که در مطالعه ما شرکت کردند، 142 نفر (8/51 درصد) مرد بودند. میانگین سنی جمعیت موردمطالعه 01/44 ± 98/15 بود. سطح دانش (1/97 درصد) و سطح نگرش (8/89 درصد) عمده شرکت کنندگان در مورد مصرف آنتی بیوتیک ها در حد متوسط و مطلوب بود. سطح نگرش در افراد دارای تحصیلات دانشگاهی به طور معناداری بالاتر از سایرین بود (001/0 p <). همچنین 5/44 درصد از شرکت کنندگان در مورد مقاومت آنتی بیوتیکی آگاهی داشتند. نتیجه گیری: میزان دانش و نگرش اکثر مراجعین ، نسبت به مصرف داروهای آنتی بیوتیک برای عفونت های دستگاه تنفسی فوقانی در حد متوسط و بالاتر بود. این موضوع در میان افراد شاغل و دارای مدارک تحصیلی به صورت معناداری بیشتر بوده است و ارتباط معناداری بین دانش مراجعه کنندگان و نوع مراجعه آنها وجود نداشته است.

اهداف: از دیرباز انسان استفاده از عصاره های گیاهی را در تسکین علایم بیماری ها مورد توجه قرار داده است. هدف از این مطالعه، بررسی تاثیر بخور اکالیپتوس در عفونت های تنفسی فوقانی در کودکان 5-15ساله مراجعه کننده به کلینیک مراکز دانشگاهی زاهدان در سال 1397-1398 است. مواد و روش ها: این پژوهش، مطالعه مداخله ای است در بررسی کودکان 5-15ساله مراجعه کننده به کلینیک مراکز دانشگاهی زاهدان که در سال 1397-1398 انجام شد. در این مطالعه، 208 نفر در دو گروه (آزمایش: بیمارانی که عفونت حاد تنفسی فوقانی دارند و کنترل: بیماران همسان سازی شده با گروه آزمایش) مورد بررسی قرار گرفتند. برای تهیه بخور اکالیپتوس، مقدار 2 قطره روغن اکالیپتوس در 750 سی سی آب داغ مخلوط شد. در گروه آزمایش، بخور اکالیپتوس هر 3 ساعت به مدت 15 دقیقه طی 3 روز در نظر گرفته شد. در گروه کنترل، بخور آب همانند گروه آزمایش بود. درنهایت، بیماران هر دو گروه در روز سوم توسط پژوهشگر مورد ارزیابی قرار گرفتند و اطلاعات وارد پرسش نامه شد. سپس داده ها در نرم افزار SPSS نسخه 22 تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: مطالعه موردنظر نشان داد بخور اکالیپتوس در تمام عفونت های درگیرکننده دستگاه تنفسی فوقانی مانند سرماخوردگی، رینیت، سینوزیت، فارنژیت، اوتیت و لارنگوتراکییت سبب بهبودی معناداری در علایم بیماران می شود. نتیجه گیری: بخور اکالیپتوس سبب بهبودی بالینی کودکان مبتلا به عفونت دستگاه تنفسی فوقانی شده است. درنتیجه، با توجه به شرایط بالینی بیماران، می توان از این ماده را در کنار درمان های دیگر استفاده کرد.

سرویسیت به التهاب سرویکس گفته می شود که می تواند به علل عفونی یا غیرعفونی و به شکل حاد یا مزمن بروز پیدا کند. عفونت سرویکس می تواند به صورت بالارونده موجب بیماری های التهابی لگن و یا اندومتریت شود و از این جهت تشخیص و درمان آن اهمیت پیدا می کند. بیماری التهابی لگن به عفونت حاد یا تحت حاد ساختمان های ناحیه تناسلی فوقانی زنان اطلاق می شود. این مقاله به مرور سرویسیت حاد و مزمن و علل و درمان آن و نیز عفونت دستگاه تناسلی فوقانی زنان و بیان علل و درمان آن ها می پردازد. مطالب جمع آوری شده از کتب علمی زنان و مامایی، رشته عفونی و نیز جستجو در پایگاه داده های علمی می باشد و سپس به صورت دسته بندی ارائه شد. درمان به موقع و صحیح سرویسیت سبب تخفیف علائم بیمار و جلوگیری از انتقال عفونت به صورت بالارونده می شود. در ضمن درمان صحیح عفونت دستگاه تناسلی فوقانی سبب کاهش عوارض آن از جمله عوارض ناباروری خواهد شد، هرچند گاهی حتی با درمان انسداد لوله های رحمی دیده می شود. با توجه به اهمیت عفونت های قسمت های فوقانی لگن برای ایجاد نازایی، طبق آخرین راهنماهای بالینی غربالگری زنان جوان (کمتر از 25 سال) برای کلامیدیا تراکوماتیس با گرفتن ترشحات سرویکس در محیط مایع و ارسال جهت PCR الزامی است. پزشک می تواند با آگاهی از پاتوفیزیولوژی این بیماری ها و با استفاده از رویکردی کارآمد برای تشخیص آن ها و اقدام به درمان مناسب برای بهبود این اختلالات نموده و عواقب دراز مدت آن ها را کاهش دهد.

زمینه و هدف: عفونت ویروسی دستگاه تنفسی فوقانی و مصرف داروهای سرماخوردگی در کودکان بسیار شایع است. استفاده از این داروها نه تنها اثری در بهبود بیماری ندارد؛ بلکه با عوارض جانبی زیادی در این گروه همراه است. این مطالعه به منظور مقایسه اثر عسل با دیفن هیدرامین در تسکین سرفه کودکان دو تا پنج ساله با عفونت ویروسی دستگاه تنفسی فوقانی انجام شد.روش بررسی: این کارآزمایی بالینی دوسوکور روی 126 کودک (60 پسر و 66 دختر) 5-2 ساله با عفونت ویروسی دستگاه تنفسی فوقانی آورده شده به درمانگاه کودکان بیمارستان شریعتی بندرعباس در سال 1389 انجام شد. بیماران با نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. کودکان از نظر خصوصیات پایه مانند سن، جنس، مدت زمان بیماری، سابقه واکسیناسیون، وزن، رشد، حال عمومی و معاینات قلبی ریوی یکسان بودند. بیماران به صورت تصادفی در دو گروه 63 نفری دریافت کننده (سه بار در روز و دوز سوم یک ساعت قبل از خواب شبانه) عسل و شربت دیفن هیدرامین (5 mg/kg) قرار گرفتند. دو روز بعد معاینه مجدد انجام گردید و تعداد و شدت سرفه طی شب و روز بررسی شد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS-19، independent t-test و chi-square test و تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: میانگین و انحراف معیار سن کودکان گروه مصرف کننده عسل 45.21±11.39 ماه و گروه مصرف کننده دیفن هیدرامین 43.98±11.95 ماه بود. تعداد و شدت سرفه های شبانه در 97.4 درصد از گروه دریافت کننده عسل نسبت به گروه دریافت کننده دیفن هیدرامین (58.7 درصد) کاهش نشان داد (P<0.02). همچنین تعداد و شدت سرفه های روزانه نیز در 84.1 درصد از گروه دریافت کننده عسل در مقایسه با گروه دریافت کننده دیفن هیدرامین (58.7 درصد) کاهش یافت (P<0.01).نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که عسل در تسکین سرفه ناشی از عفونت ویروسی دستگاه تنفسی فوقانی در کودکان 5-2 ساله در مقایسه با دیفن هیدرامین موثرتر است.

بینی، حفره بینی و سینوس ها بخش هایی از سیستم تنفسی فوقانی می باشند. بینی انجام بسیاری از عملکردهای مهم فیزیولوژیکی، از جمله حرارت، رطوبت و فیلتر نمودن هوا و استنشاق بوی را بر عهده دارد. در گذشته، شبیه سازی جریان هوای آشفته در مجرای بینی، سینوس، گلو و نای انجام شده است. از سال 1990، با توسعه پرتونگاری کامپیوتری و دینامیک سیالات محاسباتی، مطالعات عددی بر روی جریان گاز در حفره واقعی بینی انجام شده است. همچنین، دینامیک سیالات محاسباتی برای تحقیق بر روی خواص جریان هوا در نرخ آرام درون مجرای بینی اعمال شده و پیش بینی آن منوط به ذات و هندسه پیچیده و غیر پایای جریان می باشد. بسیاری از مطالعات پیشگام در این زمینه تنها به بررسی حفره بینی بدون سینوس ها به خصوص سینوس فک بالا و یا به مطالعه جریان آرام در مجاری تنفسی پرداخته اند. بنابراین این تحقیق سعی دارد به مطالعه بر روی جریان هوا در تمام فضای سر انسان که هوای تنفسی در آن جریان می یابد، بپردازد. برای این منظور مطالعه بر اساس پرتو نگاری کامپیوتری از سر، گردن و قفسه سینه یک زن 26 ساله بدون مشکل در سیستم تنفسی وی، در بیمارستان شهید چمران شیراز انجام پذیرفته است. نتایج نشان می دهد که در 2 تا 3 سانتیمتر ابتدایی جریان افت به مراتب کمتری (حدود 50 درصد) نسبت به سایر قسمتها دارد و اکثر جریان در نزدیک ناحیه دیواره بین پره بینی مانده و فقط میزان کمی به ناحیه بویایی و مجرای گوش بیرونی گسترش می یابد.

هدف: بیماری های عفونی دستگاه تنفسی سالانه باعث ایجاد 4.5 میلیون مرگ در میان کودکان جهان می شود که اکثریت این موارد در کشورهای در حال توسعه رخ می دهد.در این میان پاتوژن های باکتریایی و ویروسی هر دو مسوول ایجاد این موارد مرگ و میر هستند. عفونت های تنفسی آدنوویروسی گستره جهانی دارد ولی بیماری کشنده ناشی از آن نادر می باشد. این مطالعه به منظور بررسی شیوع عفونت آدنوویروسی انجام شد.روش مطالعه: در این مطالعه توصیفی و case-series که از مهر ماه سال 1382 تا شهریور ماه 1383 در 96 کودک صفر تا 5 ساله مراجعه کننده به بیمارستان مرکز طبی کودکان انجام شده با بررسی ترشحات نازوفارنکس بیماران با روش Immuno fluorescence Antibody (IFA)  فراوانی عفونت تنفسی آدنوویروسی تعیین شده و بیماران از نظر توزیع فصلی، سن شایع درگیری و علائم و نشانه های کلینیکی مختلف مورد بررسی قرار می گیرند.یافته ها :فراوانی نسبی بیماری تنفسی آدنوویروسی 10.4% عفونت های دستگاه تنفسی و پاییز شایع ترین فصل ابتلا بود. شایع ترین سن ابتلا 4 تا 12 ماه بود و سرفه و رینوره هریک با 90% موارد درگیری شایعترین علائم و تب با 100% موارد شایع ترین نشانه کلینیکی بدست آمد. شایع ترین بیماری کلینیکی در بیماران مورد مطالعه پنومونی با شیوع 40% بود.نتیجه گیری: فراوانی عفونت آدنوویروسی و سن شایع ابتلا در این مطالعه با دیگر مطالعات هماهنگی دارد ولی پنومونی از موارد شایع ابتلا می باشد که با توجه به مرکز ارجاع بودن این بیمارستان قابل توجیه به نظر می رسد.

زمینه و هدف: عفونت های حاد تنفسی، از شایعترین عفونت های دوران کودکی محسوب می شوند، بطوریکه هر کودک زیر 5 سال، سالانه 4 تا 8 بار مبتلا می شود و این عفونت ها سالانه باعث ابتلای دو میلیون کودک در سطح جهان می گردد. در این مطالعه مروری به بررسی و جمع بندی مقالات مرتبط با نقش پروبیوتیکها در عفونتهای تنفسی کودکان پرداخته ایم.مواد و روش کار: در این مطالعه مروری نظام مند، کلیه مقالات چاپ شده تا دسامبر 2014 به دو زبان فارسی و انگلیسی در زمینه ارتباط نقش پروبیوتیکها در عفونتهای تنفسی کودکان انجام شده بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. این مطالعات از طریق پایگاه اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی (SID)، بانک اطلاعات مقالات علوم پزشکی ایران (IranMedex)، پژوهشگاه اطلاعات و مدارک علمی ایران (IranDoc)، بانک اطلاعات نشریات کشور (Margiran)، Science Direct، Ovid، Google Scholar PubMed،CINAHL  و با استفاده از کلید واژه های پروبیوتیکها و عفونتهای تنفسی کودکان، (probiotic AND respiratory infection AND children به دست آمد.یافته ها: در این مطالعه نتایج استفاده از 9 نوع پروبیوتیک شامل KB290، CRL-431، BB-12، TH-4، FOS، CRL431، DSM17938،Lactobacillus acidophilus  و Bifidobacteriumbifidum در عفونتهای تنفسی فوقانی کودکان در 2261 کودک بررسی شد. در این مطالعات تنها در دو مورد به عوارض ناشی از تجویز پروبیوتیک پرداخته شده بود که شایعترین عارضه ذکر شده عوارض گوارشی بودند.نتیجه گیری: به نظر می رسد تجویز پروبیوتیک در عفونتهای تنفسی فوقانی کودکان به عنوان درمان کمکی سبب کاهش مدت علائم بیماری و غیبت از مدرسه می شود.

هدف: مقایسه پاستورلاهای جدا شده از کشت ناحیه بینی – حلقی گوساله های سالم با گوساله های بیمار (پنومونی گوساله های گاوهای شیری).طرح: مطالعه شاهد – مورد.حیوانات: 60 راس گوساله هلشتاین بین سنین دو هفته تا شش ماه انتخاب شده از گاوداریهای شیری اطراف مشهد.روش: هر گوساله بیمار پس از نشان دادن علایم پنومونی مورد معاینه قرار می گرفت. پس از انجام معاینات بالینی، یافته های درمانگاهی در فرم ثبت مشاهدات درمانگاهی برای هر گوساله جداگانه ثبت گردید. در ادامه سواپ از ناحیه بینی – حلقی گرفته شد. همچنین یک گوساله سالم (کنترل) برای هر گوساله بیمار از گوساله های همان فارم انتخاب و وارد مطالعه شد.تجزیه و تحلیل آماری: با آزمون t مستقل، من – ویتنی و مربع کای.نتایج: پارامترهای درمانگاهی شامل بر تعداد ضربان قلب در دقیقه، تعداد تنفس در دقیقه، درجه حرارت اخذ شده از رکتوم و شاخص بیماری اختلاف آماری معنی داری بین گوساله های سالم با گوساله های مبتلا به پنومونی نشان دادند (P<0.05). تفاوت بین اجرام بیماریزای جدا شده با بهره گیری از جدول توافقی مربع کای مورد ارزیابی قرار گرفت. جداسازی پاستورلا مولتی سیدا از ناحیه بینی – حلقی در گوساله های بیمار نسبت به گوساله های سالم بیشتر بود (P<0.05). منهیمیا همولیتیکا از گوساله های بیمار بیشتر جداسازی شد ولی اختلاف دو گروه از نظر آماری معنی دار نبود (P>0.05).نتیجه گیری: جداسازی پاستورلا مولتی سیدا از ناحیه بینی – حلقی در گوساله های بیمار نسبت به گوساله های سالم بیشتر مشاهده شد ولی جداسازی منهیمیا همولیتیکا با بیماری تنفسی ارتباط محکمی را نشان نداد.